ตอบคำถามเพิ่ม คลิกที่นี่
 
  รายงานสึนามิจากรพ.ตะกั่วป่าจ.พังงา  
 

พิม

6 ม.ค. 48
เวลา 16:46:39

พิมพ์
แจ้งลบ
ส่งหาเพื่อน
ก่อนอื่นขอแนะนำตัวนิดนึงเผื่อคนอื่นไม่รู้ พิมเป็นสมาชิกใจสมาน ตอนนี้เรียนจบหมอแล้วไปทำงานรับใช้ชาติที่รพ.ตะกั่วป่าที่ตอนนี้เป็นที่รู้จักของคนทั้งประเทศแล้ว
อยากแบ่งปันบรรยากาศของเหตุการณ์สึนามิให้ฟังซะหน่อย
เช้าวันอาทิตย์ที่26 ธันวาคม47 เกิดแผ่นดินไหวที่หลายๆคนก็อาจรู้สึกได้ พิมเองเป็นครั้งแรกที่สัมผัสความรู้สึกแผ่นดินไหว ยังคิดว่าแปลกดีเดีํยวจะต้องไปโม้ให้คนอื่นฟังซะหน่อยไม่คิดเลยว่ามันจะตามมาด้วยภัยพิบัติอันร้ายแรง วันนั้นพิมประจำอยู่ที่ห้องฉุกเฉินของรพ.ตะกั่วป่า ตรวจคนไข้ตามปกติ ประมาณ10โมงก็เกิดไฟดับ และก็มีว.เข้ามาว่าจะมีคลื่นที่ชายหาดเขาหลัก ให้เตรียมรถฉุกเฉินพร้อมแพทย์พยาบาลไปประจำที่ชายทะเลด่วน (วันนั้นเรามีทีมแพทย์1ทีมอยู่ที่เขาหลักแล้วเพราะมีเชื้อพระวงค์เสด็จมาพักผ่อน) หลังจากนั้นไม่นานก็มีคนเจ็บทยอยมารพ.จำนวนมาก รถฉุกเฉินของรพ.เองยังไปไม่ถึงชายทะเลเขาหลัก (รพ.-เขาหลัก30กม.)ไปได้ครึ่งทางก็พบว่าคลื่นยักษ์มาแล้วไม่สามารถไปต่อได้ จึงรับคนเจ็บตามทางกลับมา
ในความคิดพิมตอนนั้นจินตนาการว่าคลื่นลูกหนึ่ง คงมีคนเจ็บไม่เท่าไหร่ 20-30คน แต่พบว่า คนเจ็บเข้ามามากมายรพ.ต้องตามแพทย์พยาบาลเจ้าหน้าที่ทั้งหมดที่ยังอยู่ในอำเภอให้มาช่วยกัน แม้จนขนาดนี้ก็ยังรับไม่ไหว คนเจ็บมารพ.วันนั้นคิดว่ามากกว่าพันคน ส่วนใหญ่จมน้ำและมีบาดแผลที่สกปรกมากจากขี้โคลน แขนขาหัก ฟกช้ำเพราะน้ำพัดไปกระแทกสิ่งต่างๆ คนเจ็บที่ต้องรับไว้ในรพ.500-600คน แต่รพ.นี้เป็นรพ.170เตียง จึงมีเตียงไม่พอ คนเจ็บจำนวนมากต้องปูผ้านอนตามพื้น คนที่บาดเจ็บไม่มากให้นอนตามระเบียง หรือห้องประชุมต่างๆ คนมีบาดแผลเล็กน้อยเย็บแผลแล้วนอนที่สนามหญ้า ตอนแรกพิมยังคิดว่าช่วงเย็นคนเจ็บที่มารพ.คงหมด แต่จนดึกก็ไม่หมด จนทางรพ.ไม่สามารถรับไว้ได้เนื่องออกซิเจนและอุปกรณ์ทางการแพทย์หลายอย่างก็หมดลง เพื่อนพิมบอกว่ารู้สึกว่าตัวเองเป็นนางเอกpearl harborอยู่ท่ามกลางสงคราม
ทางรพ.ต้องขอความช่วยเหลือจากจังหวัดอื่นใกล้สุดที่ช่วยได้คือสุราษฎร์(120กม.)เพราะรพ.อื่นที่ใกล้เคียงพังงาภูเก็ตระนองต่างก็เกิดเหตุเช่นกัน การติดต่อเป็นไปอย่างยากลำบากเพราะโทรศัพท์ล้มทุกระบบ กว่าจะใช้ได้ก็ค่ำแล้ว
คนเจ็บที่มารพ.เริ่มน้อยลงประมาณ4ทุ่ม หลังเที่ยงคืนหน่วยกู้ภัยออกค้นหาอีกครั้ง ได้คนเจ็บมาอีกจำนวนหนึ่งแต่บาดเจ็บไม่มาก เริ่มนั่งพักได้ประมาณตี2 แต่ยังมีคนเจ็บมาเรื่อยๆจนเช้า
คืนนั้นพิมได้ข่าวร้ายคือเพื่อนหมอที่ทำงานด้วยกันถูกคลื่นซัดขณะไปเที่ยวทะเลและหายไป(2วันให้หลังจึงพบศพ)
คืนแรกพิมออกจากรพ.ไปที่วัดเพื่อชันสูตรศพ พบว่ามีคนตายประมาณ80คน ตอนนั้นก็รู้สึกว่ามากแต่เทียบไม่ได้กับที่เป็นจริงตอนนี้
วันที่2หลังเกิดเหตุเราได้รับความช่วยเหลือจากรพ.อื่นมากขึ้น แต่จำนวนคนเจ็บก็ยังมากอยู่และส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติที่พูดเยอรมันจึงมีปัญหาเรื่องการสื่อสาร ทุกคนในรพ.ยังคงทำงานต่อเนื่อง จนถึงกลางคืนรวมแล้วเกือบ2วันเต็มที่ไม่ได้หยุดพัก พิมรู้สึกล้ามาก น่องที่โตอยู่แล้วเหมือนจะบวมขึ้นอีกหลายเท่า จนเที่ยงคืนวันนั้นจึงมีทีมแพทย์จากที่อื่นมาผลัดเวร
พอได้หยุดพักจึงได้ดูข่าวจึงรู้ว่าอุบัติภัยนี้ใหญ่สุดในรอบร้อยปีของไทยและเขาหลักโดนหนักสุด รพ.ของเราจึงรับคนเจ็บมากที่สุด มิน่าถึงเหนื่อยจริงๆ
วันที่3สถานทูตต่างๆได้ประสานกับทางรัฐและมีการลำเลียงคนเจ็บต่างชาติเดินทางไปกรุงเทพ ทำให้รพ.เบาบางลง และความช่วยเหลือเริ่มมามากทำให้รู้สึกดีขึ้นบ้าง แต่งานก็ยังมากกว่าปกติ รพ.ต้องหยุดทำการทั้งสัปดาห์ เจ้าหน้าที่ไม่มีใครได้หยุดทุกคนอยู่ตลอดช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา
ตอนนี้สถานการณ์ดีขึ้นมากรพ.เปิดให้บริการตั้งแต่วันที่4ม.ค. แต่ช่วงนี้ยังมีปัญหาสุขภาพจิตมาก ทั้งจิตใจของผู้ประสบภัยที่สูญเสียมาก และเจ้าหน้าที่ทุกฝ่ายที่ทำงานไม่หยุด โดยเฉพาะคนที่มาทำงานกับศพจะแย่มากเป็นพิเศษ
แต่เหตุการณ์นี้สอนพิมหลายอย่าง อย่างแรกพิมรู้ถึงคุณค่าของการเป็นหมอที่แท้จริง เพราะเราต้องยืนอยู่เพื่อรักษาคนเจ็บแม้จะเหน็ดเหนื่อย สองขอบคุณสำหรับทุกความช่วยเหลือที่มา ไม่ว่าจะเป็นกำลัง ทรัพย์สิน หรือกำลังใจเพราะในเวลาเช่นนี้มันจำเป็นมากสำหรับทุกคนที่นี่ พิมตั้งใจไว้ว่าโอกาสหน้าที่ไหนที่ต้องการความช่วยเหลือเราก็จะไปด้วยเพราะเราผ่านพ้นช่วงเวลาแบบนี้ด้วยน้ำใจของทุกคนที่มาช่วยเรา สามเราต้องดำเนินชีวิตให้ดีและมีคุณค่าเพราะเวลาของเรามันอาจไม่นานก็ได้ พิมเชื่อว่าเราจะได้ไปสวรรค์แต่เวลาที่เราจากโลกนี้ก็อยากจากไปด้วยความภูมิใจ
หลังเหตุการณ์นี้ผ่านไป ผลกระทบของมันยังคงไม่จบลงง่ายๆขอให้ทุกคนช่วยกันอธิษฐานเผื่อประเทศของเราด้วย แม้ว่าเราอาจไม่เข้าใจว่าทำไมพระเจ้าถึงให้เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นแต่เราก็เชื่อว่าพระองค์มีน้ำพระทัยที่ดีสำหรับทุกคน
 


คำตอบที่ 21-40 ทั้งหมด 101 คำตอบ | หน้า 1 2 3 4 5 6 |
  คำตอบที่ 21  
 

เซลรูอาห์

15 ม.ค. 48
เวลา 16:59:09
เป็นกำลังใจให้เสมอ อธิษฐานเผื่อ และเป็นห่วงมาก ขอพระเจ้าทรงโปรดคุ้มครองรักษาทั้งจิตใจ วิญญาณจิต ตลอดจนสุขภาพร่างกาย
"เพราะว่าพระเจ้าจะไม่ทรงลืมการดีที่ท่านได้กระทำ"
ครอบครัวลุงเด่น ,พี่ดำ ,พี่โอ๋ ,พี่สว่าง ,..ฯ
 


  คำตอบที่ 22  
 

ไว้ส์เองค่ะ

16 ม.ค. 48
เวลา 14:13:18
ไม่รู้พี่พิมยังจำได้รึป่าว..ก็ดูข่าวตลอดเลย..ยังไงก็ยังคิดถึงและเป็นห่วงพี่พิมนะ..ขอพระเจ้าอวยพรให้ทำงานราบรื่นไปนะคะ..ดูแลตัวเองดีๆนะจ๊ะ
 


  คำตอบที่ 23  
 

สิริมา

19 ม.ค. 48
เวลา 11:37:39
ขอเป็นกำลังใจให้กับทีมงานทุกคนลงไปช่วย และขอเป็นกำลังใจให้กับพี่น้องชาวใต้ทุกคนให้เข้มแข็งนะคะ อดีตที่ผ่านมาก็ขอให้ผ่านพ้นไป อย่าฝั่งใจกับอดีต เพราะยังมีสิ่งดี ๆ อีกมากมายที่รอเราอยู่ข้างหน้า ขอพระเจ้าอวยพรทุกท่านค่ะ
 


  คำตอบที่ 24  
 

เกรซ

19 ม.ค. 48
เวลา 17:36:23
ขอพระเจ้าอวยพรพี่น้อง ในความยากลำบากนี้ ขอให้พบพระพรของพระองค์ด้วยนะคะ
 


  คำตอบที่ 25  
 

พิม

26 ม.ค. 48
เวลา 16:56:24
บทความเกี่ยวกับสิ่งดีๆในTsunamiค่ะ
ดิฉันเป็นคนไทยคนหนึ่งที่มาเรียนอยู่อเมริกาค่ะ ได้ติดตามข่าวคลื่นยักษ์ถล่มทางใต้ตลอด ด้วยความเศร้า สลด กับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ต้องทำใจค่ะ ว่านี่มันคือภัยธรรมชาติ ก่อนอื่นขอแสดงความเสียใจ กับผู้ที่สูญเสีย ไม่ว่าจะเป็นบ้าน ทรัพย์สิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งท่านที่สูญเสียคนที่รักไป ดิฉันได้ดูข่าวทางนี้ ไม่ว่าจะเป็น FOX หรือ ABC News ชาวต่างชาติทุกคนกล่าวเป็นเสียงเดียวกันค่ะ ว่าคนไทยมีความใจประเสริฐมากๆ จนดิฉันอดไม่ได้ค่ะ ที่จะตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา เพื่อบอกให้เพื่อนๆ หรือ ประชาชนคนไทยทุกคน ที่ได้ช่วยเหลือผู้ประสบภัย ได้รับทราบ
พวกเขาบอกว่า ถึงแม้จะเศร้ากับเหตุการณ์นี้ แต่ก็ดีใจที่มาประสบเหตุการณ์นี้ที่เมืองไทย เพราะถ้าพวกเขาเกิดไปติดที่ประเทศอื่น อาจจะไม่ได้รับการช่วยเหลือที่มากมายล้นหลามอย่างนี้ มีฝรั่งอยู่คนหนึ่งค่ะ บอกว่าได้วิ่งหนีคลื่นมากับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติและคนไทยคนอื่นๆ ตัวเค้าเองขึ้น ไปยืนอยู่ข้างบนได้แล้ว และเห็นคนไทยคนหนึ่งที่วิ่งขึ้นมาด้วยกัน กำลังพยายามเอื้อมมือไปคว้า ดึงลูกชาย อายุประมาน 10-12 เห็นจะได้ ให้ขึ้นมาให้ได้ แต่คลื่นก็ซัดลงมาทำให้ลูกชายของเธอหลุดมือ และถูกดูด กลับไปทางทะเลต่อหน้าต่อตา ..แน่นอนค่ะเค้าบอกว่า ผู้หญิงคนนั้นกรีดร้องแทบเสียสติ แต่ฝรั่งคนนี้ก็เข้าไปปลอบค่ะ ว่าหลุดจากตรงนี้ แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะตาย อาจมีคนช่วยเค้าไว้ได้ สักพักหนึ่งผู้หญิง คนนี้ก็สงบลง และหันไปช่วย นักท่องเที่ยวคนอื่นๆค่ะ ที่บางคนบาดเจ็บ หรือบางคนกำลังปีนขึ้นมาก่อนที่คลื่นระลอก 2 จะมา
ฝรั่งคนนี้นั่งมองเธออย่างประหลาดใจ ที่เธอ ช่วยเหลือคนอื่นอย่างทุ่มเทมากๆ จนเขาบอกเธอว่า พักก่อนเถอะ แต่ผู้หญิงคนนี้บอกว่า ไม่หรอก คนบาดเจ็บมีเพิ่มมากขึ้นตลอดเวลา แล้วเธอก็ถามฝรั่งคนนี้กลับว่า แล้วคุณล่ะ บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า แน่นอนค่ะ เขาเล่าว่า เขาถึงกับตะลึง พูดไม่ออก ในใจรู้สึกพองโต ไม่คิดเลยว่าคำพูดนี้ จะออกมาจาก ปากของผู้หญิงไทยตัวเล็กๆ ที่พึ่งพรากกับลูกชายไป แต่ตอนนี้เธอเข้มแข็ง และจิตใจประเสริฐมาก
และยิ่งไปกว่านั้น ไม่ได้มีแค่ผู้หญิงไทยคนนี้คนเดียว ที่ช่วยคนเจ็บเขาบอกว่า คนไทยที่ขึ้นไปอยู่บนเขานั้น ช่วยเหลือกันทุกคน ให้คนแก่/คนเจ็บขี่คอ โดยที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แบ่งน้ำกันกินคนละอึก ส่งต่อๆกัน จากมือต่อมือ จากปากต่อปาก
ฝรั่งอีกคนเล่าค่ะ ว่าหลังจากพวกเขาลงมาที่จุดพักผู้ประสบภัยแล้ว ปรากฎว่าอาหารขาดแคลนมากค่ะ มี ชาวบ้านคนหนึ่ง เป็นยายแก่ๆค่ะ เดินหอบมะละกอมาตะกร้านึง แล้วค่อยๆปอกมันออก มือของเธอเหี่ยว และเปื่อยมากค่ะ คงเป็นเพราะยางจากมะละกอ แต่เธอก็ไม่บ่นซักคำ นั่งปอกต่อไป ทีละชิ้นๆ ด้วยดวงตาที่ใจดีมาก
และเธอก็ส่งเสียงเรียกเชิญชวนทั้งชาวไทยบอกต่อๆไปยังชาวต่างชาติที่ประสบภัยให้มาหยิบไปทานกันค่ะ คนเล่าบอกว่า ถึงแม้ว่ามันจะไม่อิ่มท้อง แต่ยายคนไทยคนนี้ก็ได้เติมใจของทุกคนที่อยู่ที่นั่น ถึงแม้บางคนจะไม่ได้กิน แต่ทุกคนก็อิ่มใจกันมาก ข่าวนี้ฝรั่งคนเล่าร้องให้ออกมาเลยค่ะ
ยังไม่รวมไปถึง เรื่องที่นักข่าวคนนึงพูดถึง คุณลุงอีกคน ที่เมื่อรู้ว่าลูกและเมียหายไปกับคลื่น ก็ได้เดินเท้า ขึ้นไปทางเหนือไปหาญาติอีกเขตนึง 1 วัน 1 คืน และช่วยกันทำอาหารกล่องกันทั้งคืน พอรุ่งเช้าก็ให้รถ รับจ้างเอาอาหารใส่รถ ลงมาที่จุดพักประสบภัย คุณลุงทำอย่างนี้ 3-4 รอบค่ะ เค้าบอกว่าคุณลุงคนนี้จะ ไม่พูดอะไรกับใครค่ะ มีแต่สายตาที่เศร้าสร้อย พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาตลอดเวลา
และทุกครั้งที่พวกเขาหยิบของ ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า อาหาร ของเครื่องใช้ ขึ้นมาใช้แต่ละชิ้น ในใจมันก็ชื่นใจ และเปี่ยมไปด้วยสุข ที่มันเกิดขึ้นในใจ แม้จะเป็นของเล็กน้อย ของมือสอง แต่มันมีก็ประเมินค่าได้ สูงมากต่อจิตใจ และเขาก็ไม่ลืมที่จะขอพรให้กับผู้ที่บริจาคของมาให้พวกเขา ว่าท่านเป็นผู้ที่ประเสริฐ มาก
ขณะนี้ ชมรมคนไทยที่นี่ก็ได้ตั้งมูลนิธิ ช่วยกันบริจาค ทั้งเงินและของแล้วค่ะ (แต่เน้นเงินมากกว่า เพราะ มันแปลงเป็นอะไรได้เยอะ และง่ายต่อการส่งไป) ทุกคนที่งานก็มีแต่คนแสดงความห่วงใย และเป็นห่วงผู้ประสบภัยมากๆ ที่งาน มีฝรั่งคนนึงค่ะ พูดขึ้นมาว่า "อาวุธที่ร้ายแรงของคนไทย คือความสามัคคี" ทุกคนที่ได้ยิน ยืนน้ำตาซึมเลยค่ะ
ดิฉันแค่อยากจะฝากบอกสำหรับผู้ที่บริจาค และช่วยเหลือผู้ประสบภัยทุกท่าน ว่าคุณสุดยอด ขอให้คุณรู้ว่าทุกอย่าง ไม่ว่ามันจะมากมายหลายบาท ไม่ว่าจะเลือด ของใช้ หรือจะแค่เงิน1 บาทที่คุณให้เค้าไป มันถึงเค้าค่ะ มันถึงเค้าจริงๆ ถึงไปถึงหัวใจเลยค่ะ มันแสดงให้ถึงว่าเมื่อเกิดเหตุการณ์ร้ายขึ้น คนไทยก็ยังไม่ทิ้งกัน
ถึงตอนนี้ ดิฉันก็ยังติดตามข่าวอยู่ตลอด เปลี่ยนช่องไปเรื่อยๆ ช่องนี้หมดข่าวก็เปลี่ยนไปช่องอื่น ถ้าไม่มีมันร้อนใจ ก็ต้องเปิด tv online ดูทางนี้แหละค่ะ
ดิฉันขอให้ผู้ที่เสียชีวิตไปสบายสู่สุขคติ ส่วนคนที่ยังมีชีวิตอยู่ ก็ต้องอยู่ต่อไปแบบคนมีชีวิตค่ะ ยังมีคนที่ต้องการคุณนะคะ คุณเป็นคนพิเศษที่โชคดีกว่าคนอื่นมากค่ะ
ขอทุกคนให้รักกันมากๆนะคะ
 


  คำตอบที่ 26  
 

เพ็ญศิริ

26 ม.ค. 48
เวลา 19:30:26
ขอบคุณพระเจ้า เป็นคนไทยอ่านแล้วก็ยังซึ้งมาก ๆ เลย ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกท่านที่กำลังปฎิบัติหน้าที่นะคะ ขอพระเจ้าอวยพรทุกท่านมาก ๆ ในการที่จะนำความรักและการช่วยเหลือของพระเจ้าไปสู่พี่น้องที่ยากลำบาก
 


  คำตอบที่ 27  
 

หนุ่ม

27 ม.ค. 48
เวลา 11:08:41
ขออธิษฐานเผื่อทีมบำบัดภายใน ที่จะเข้าไปรับใช้พระเจ้าเพื่อพี่น้องผู้ประสบภัยภาคใต้ ขอพระเจ้าจัดเตรียมคน ,เวลา,และสถิตย์อยู่เหนือการรับใช้
 


  คำตอบที่ 28  
 

เด็กดอยเจอสัจธรรม

2 ก.พ. 48
เวลา 13:11:53
ความรักที่ยิ่งใหญ่มีจริงในพระเจ้าเท่านั้นหรือขอรับ ความชอบธรรมในมนุษย์นี้มีไมขอรับ ช่วยอธิบายเพิ่มเติมหน่อยขอรับ พระเจ้ามีอะไรดีกว่านี้ไมขอรับ ทำไมโลกนี้มีแต่ความวุ่นวายละขอรับ โลกนี้มีคนดีกี่เปอร์เซ็นละขอรับ
 


  คำตอบที่ 29  
 

ดวงแก้ว แม็คคลาแรน

6 ก.พ. 48
เวลา 20:38:10
ขอเป็นกำลังใจให้พี่น้อง
บ้านบางหลุด หมู่ 3 ตะกั่วป่าทุกคนได้รับความช่วยเหลือจากหน่วยงานต่างๆในเร็ววันนี้ด้วย
ขอให้พระเจ้าเทพระพรลงมาที่พี่น้องหมู่ 3ทุกคน ให้มีความเข็มแข้งและมีพลังต่อสู้ต่อไปเพื่อตัวเองและครอบครัวพระเจ้าอวยพร
ทูลขอโดยความเชื้อองค์พระเยซู คริสต์ เอเมน
 


  คำตอบที่ 30  
 

someone

7 ก.พ. 48
เวลา 14:04:58
May God be with you and protect you.Pls know that he is God almighty.
 


  คำตอบที่ 31  
 

พิม

11 ก.พ. 48
เวลา 11:57:52
ถึง..พี่พิม
สวัดดีครับ...ผมชื่อ แดน พี่พิมไม่ต้องตกใจนะครับผมแค่ยากจะรู้จักพี่พิมว่าพี่พิมอยู่ที่ใหน..? เอาเป็นว่า ผมยากรู้เรื่องพระเจ้ามากว่ามีจริงหรือเปล่า ครับ
ขอบคุณครับ....
 


  คำตอบที่ 32  
 

กอบ

12 ก.พ. 48
เวลา 13:04:53
ผมเหงาเหลือเกิน
 


  คำตอบที่ 33  
 

ทศ

12 ก.พ. 48
เวลา 13:17:58
มีเพื่อนตั้งมากมายที่นี่..ที่เว็บบอร์ดที่ ... ที่โบสถ์...มีอะไรก็ว่ามา
ขอพระเจ้าประทานสันติสุข และขอให้ความเหงาออกไปจากใจ มีความชื่นชมยินดีมาก ๆ..นะ
 


  คำตอบที่ 34  
 

o

13 ก.พ. 48
เวลา 17:33:28
ประเภทความรักของพระเจ้ามีอะไรบ้าง
 


  คำตอบที่ 35  
 

neo momo

14 ก.พ. 48
เวลา 9:24:41
ความรักที่ไม่มีเงื่อนไข และพาเราออกจากความบาป หาที่ใครก็ไม่มีนะ
 


  คำตอบที่ 36  
 

จ้อย

24 ก.พ. 48
เวลา 20:12:56
ได้ไปพังงามาเป็นอะไรที่ดีมาก ๆ เลย พวกเราไปแจกเตารีดกัน พี่น้องที่นั่นก็ต้อนรับเราอย่างอบอุ่นยกน้ำมาให้เรากิน และพูดคุยกับเราด้วยอัศยาสัยไมตรีที่ดีมาก ๆ น่าเห็นใจที่เขาโดนภัยพิบัติอย่างนั้น อธิษฐานเผื่อส่งกำลังใจไปให้ชาวใต้เยอะ ๆ นะ กำลังใจเป็นสิ่งที่เขาต้องการมาก ๆ เลย
ไปครั้งนี้ได้มีโอกาสเป็นพยานนำคนถึงพระเจ้าด้วย ชอบมาก ๆ เลย
 


  คำตอบที่ 37  
 

สุ

25 ก.พ. 48
เวลา 11:10:46
อยู่ในทีมที่ไปช่วยดูแลเด็กในโรงเรียน เด็ก ๆ น่ารักมาก ขออธิษฐานเผื่อเด็ก ๆ ที่สูญเสีย พ่อ-แม่ และเพื่อนด้วยค่ะ
ถ้ามีโอกาสจะลงไปช่วยอีก
 


  คำตอบที่ 38  
 

สว่าง

4 มี.ค. 48
เวลา 11:51:06
ประทับใจมากที่เห็นพี่น้องต่างชาติ ต่างภาษามาช่วยเหลือกันอย่างขันแข็ง
และรู้สึกเห็นใจพี่น้องที่ประสบภัยมาก ไปคราวนี้ได้ไปช่วยประกอบจักรยานครับ
ขออธิษฐานเผื่อเพื่อการช่วยเหลือจะกระจายไปยังพี่น้องผู้ประสบภัยอย่างทั่วถึง
 


  คำตอบที่ 39  
 

พันธกิจครอบครัวใจสมาน

8 เม.ย. 48
เวลา 18:27:08


ขอแสดงความเสียใจกับทุกครอบครัวที่สูญเสียบุคคลผู้เป็นที่รัก ขอพระเจ้าทรงเล้าโลมใจและเติมส่วนที่ขาดอยู่นั้นให้สมบูรณ์


 


  คำตอบที่ 40  
 

ปชส.

6 พ.ค. 48
เวลา 19:45:13
ต้องการอาสาสมัครภาษาอังกฤษเพื่อเป็นล่ามแปลในกลุ่มย่อย จำนวน 25 คน ร่วมรับใช้ในค่ายภาษาอังกฤษซึ่งจะจัดขึ้นในวันที่ 26-28 พ.ค. นี้ที่ ร.ร. ตะกั่วป่าศิริเขต มีเด็กนักเรียนเข้าค่าย 250 คน
วันที่ 28 พค.- 1 มิ.ย. ที่ ร.ร. ท้ายเหมือง
ลงทะเบียน 1200 บาท
ติดต่อ คุณโย โทร 01-819-0891 ,06-802-6196
 


| หน้า 1 2 3 4 5 6 |


กรุณาloginก่อนโพสต์
  
Jaisamarn Full Gospel Church 10-12 soi 6 sukhumvit Rd. klongtoey Bangkok
Tel. +66(0)2253-0082 , +66(0)2253-9081-4 FAX +66(0)2653-0127